ทูตสวรรค์กาเบรียล ได้บอกนางมารีย์ว่า เธอจะตั้งครรภ์ คลอดบุตรชาย และให้ตั้งชื่อบุตรนั้นว่า เยซู และยังบอกด้วยว่า นางอลิซาเบ็ธ ลูกพี่ลูกน้องของเธอก็ตั้งครรภ์ใด้หกเดือนแล้ว
นางมารีย์ ทั้ง ๆ ที่ตกใจ แต่ก็ได้ตอบทูตนั้นว่า นางเป็นทาสีของพระเจ้าผู้สูงสุด นางตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นทาสีของพระเจ้า”
รากศัพท์คำว่าทาสี ในภาษากรีก หมายถึง ทาสที่ถูกมัดไว้
ในภาษาฮีบรู กาเบรียล แปลว่า พระเจ้าผู้สูงสุด
พระเจ้าได้ทรงทูตสวรรค์เป็นผู้บอกข่าวแก่มนุษย์ ให้แจ้งถึงสิ่งที่พระองค์กำลังกระทำ รวมทั้งในกรณีของ
อับราฮัม ดานิเอล และยอห์น ผู้เขียนพระธรรมวิวรณ์ด้วย
ลูกา บทที่ 1:1-2:52 และ 3:21-38
มัทธิว บทที่ 1:1-25 และ 2:1-23 » อ่านเพิ่มเติม »
การบังเกิดของพระเยซู - Birth of Jesus
เรื่องราวการประสูติของพระเยซูครอบคลุมตั้งแต่การประกาศข่าวแก่มาเรียโดยทูตสวรรค์กาเบรียล จนถึงการที่พระเยซูทรงบรรลุนิติภาวะเมื่ออายุ 12 ปี และกล่าวถึงการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน ในภาพประกอบด้วยโหราจารย์ (นักปราชญ์) กษัตริย์เฮโรด ซิเมโอน อันนา ทูตสวรรค์ คนเลี้ยงแกะ และพระมารดาของพระเยซูและโยเซฟสามีของพระนาง ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน "การประสูติของพระเยซู" ได้ที่ Google Play Store โดยแอปจาก Bibleview
ทูตสวรรค์กาเบรียล บอกข่าวเรื่องการประสูติของพระเยซูแก่นางมารีย์ ลูกา 1:26-38 – The angel Gabriel spoke to Mary about the Birth of Jesus, Luke 1:26-38

ทูตสวรรค์กาเบรียลได้มาเยี่ยมนางมารีย์ ลูกา 1:39-40 – Mary got a visit from the angel Gabriel, Luke 1:39-40

นางมารีย์เข้าใจสิ่งที่ทูตสวรรค์กาเบรียลได้บอกแก่นางเรื่องการตั้งครรภ์ และทารกนั้นคือองค์พระมาซีฮา นางจึงรู้สึกตื่นเต้นตกใจ
นางมารีย์จึงได้ไปเยี่ยม นางอลิซาเบธทันทีเพื่อบอกข่าวเรื่องนี้
ในภาษาฮีบรู มารีย์ มีความหมายว่า ขมขื่น
โยเซฟ ได้แต่งงานกับนางมารีย์ ซึ่งให้กำหนดพระกุมารเยซู
ทั้งนางมารีย์ และ โยเซฟ ต่างก็สืบเื้อสายมาจาก กษัตริย์ดาวิด
ข้อมูลเพิ่มเติม:
ทั้งนางมารีย์ และ โจเซฟ ผู้เป็นสามี ทั้งสองคนต่างก็มาจากเผ่ายูดาห์
ในสมัยนั้น ทั้งคู่ถือว่าได้แต่งงานกันแล้ว ตามประเพณีการจัดการของผู้ใหญ่
» อ่านเพิ่มเติม »
เอลิซาเบธได้รับการมาเยือนจากมารีย์ – ลูกา 1:41-45

เอลิซาเบธต้อนรับแมรี ลูกพี่ลูกน้องของเธอมาที่บ้านของเธอ
เอลิซาเบธตั้งครรภ์ได้หกเดือน และลูกของเธอกระโดดด้วยความยินดีเมื่อได้ยินเสียงของแมรี
ในภาษาฮีบรู เอลิซาเบธหมายถึง: พระเจ้าคือคําสาบานของฉัน
เอลิซาเบธเป็นภรรยาของเศคาริยาห์ (เศคาริยาห์) และทั้งสองมาจากเผ่าเลวี ซึ่งเป็นเผ่าปุโรหิตของอิสราเอล
เศคาริยาห์ในภาษาฮีบรูแปลว่า พระเยโฮวาห์ทรงระลึกถึง
เอลิซาเบธได้รับคําสั่งให้เรียกลูกชายของเธอว่า ยอห์น ซึ่งเป็นรูปแบบย่อของเยโฮฮานัน ซึ่งในภาษาฮีบรูแปลว่า ของประทานจากพระเยโฮวาห์หรือพระเจ้าทรงเมตตา
ยอห์นจะกลายเป็นที่รู้จักในนามยอห์นผู้ให้บัพติศมา
» อ่านเพิ่มเติม »
นางมารีย์ได้ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า ลูกา 1:46-56 – Mary sings a song of praise to God, Luke 1:46-56

นางมารีย์ได้ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า ขณะไปเยี่ยมนางอลิซาเบธ
บทเพลงที่นางร้องนั้นได้แสดงหรือชี้ถึงพระลักษณะของพระเจ้าแปดประการด้วยกัน
มีเรียม หรือ มารีย์ ดังที่เราเรียกกันนั้น เป็นหญิงชาวยิวที่รักพระเจ้า อาศัยอยู่ในเมืองนาซาเร็ธ
นางมารีย์ เป็นญาติกับนางอลิซาเบธ ทางใดนั้น เราไม่ทราบได้แน่นอน เพราะว่า อลิซาเบธ มาจากเผ่าเลวี แต่นางมารีย์ มาจากเผ่ายูดาห์ อาจเป็นได้ว่าชายหนุ่มจากเผ่าเลวีได้แต่งงานกับหญิงสาวจากเผ่ายูดาห์ ซึ่งเราได้เห็นบ่อย ครั้ง นางอลิซาเบธ จึงเป็นคนเดียวที่นางมารีย์ ไว้ใจ พูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างสนิทใจ โดยเฉพาะเรื่องการตั้งครรภ์ที่เหนือธรรมชาติ ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้ให้เคล็ดลับแก่นางมารีย์ โดยบอกว่า นางอลิซาเบธ ก็ได้ตั้งครรภ์หกเดือนแล้ว
ข้อเท็จจริงอีกอย่างหนึ่งที่อาจเป็นได้คือ นางอลิซาเบธ อาจเป็นน้องสาวของโจเซฟ เมื่อโจเซฟ แต่งงานกับมารีย์ และหากนางมารีย์ไม่มีพี่ชาย โจเซฟ ก็จะอยู่ในฐานะบุตรบุตรธรรมของพ่อ เป็นผู้รับมรดก เพื่อส่งต่อไปยังนางมารีย์ต่อไป เพื่อที่ว่ามรดกส่วนของนางคงยังอยู่กับครอบครัว ดูเรื่อง เศโลเฟหัด - กันดารวิถี 36:1-12.
ในภาษาฮีบรู มีเรียม หรือ มารีย์ มีความหม » อ่านเพิ่มเติม »
ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้ปรากฏแก่โจเซฟ ในความฝัน มัทธิว 1:18-25 – An angel of the Lord appeared to Joseph in a dream, Matthew 1:18-25

ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้ปรากฏแก่โจเซฟ ในความฝัน มัทธิว 1:18-25
ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้ปรากฏแก่โจเซฟ ในความฝัน ท่านกล่าวว่า “จงรับมารีย์ เป็นภรรยาของเจ้า”
เมื่อโจเซฟตื่นขึ้น เขาก็ได้ทำตามคำของทูตสวรรค์ ด้วยเหตุนี้ นางมารีย์ จึงได้ร่วมเดินทางไปเบ็ธเลเฮม และได้ให้กำเนิดพระกุมารเยซูที่นั่น
โจเซฟ ในภาษาฮีบรู แปลว่า ผู้เพิ่มพูน
ในพระคัมภีร์ มีการบันทึกชื่อ โจเซฟ ครั้งแรกว่า เป็นบุตรคนที่สิบเอ็ดของยาโคบ แต่เป็นบุตรคนแรกของราเชล
โจเซฟ บุตรของเจโคบ มีเสื้อคลุมสีสันสวยงาม และได้ชื่อว่าเป็นผู้รับใช้ที่มีเกียรติของพระเจ้าตลอดชีวิตของท่าน โจเซฟ สามีของนางมารีย์ จึงมีชื่อตาม โจเซฟ ผู้ถูกกล่าวถึงในพระธรรมปฐมกาลนี้
» อ่านเพิ่มเติม »
โจเซฟ เดินทางไปเบ็ธเลเฮม 2:1-4 – Joseph Goes To Bethlehem, Luke 2:1-4

โจเซฟ พานางมารีย์ไปเบ็ธเลเฮม เพราะว่าผู้ชายทุกคนต้องเดินทางไปลงทะเบียนสำมะโนครัวที่บ้านเกิดของตนเอง
เพราะโรมัน ที่ครอบครองอิสราเอลในเวลานั้นได้ออกคำสั่งให้ทุกคนต้องไปลงทะเบียน เพราะเหตุผลด้านการเก็บภาษี
โรมันจัดให้มีการสำรวจสำมะโนครัว หรือ การตรวจนับจำนวนประชากรทุกสิบสี่ปี
โจเซฟ ในภาษาฮีบรู มีความหมายว่า ผู้เพิ่มพูน
» อ่านเพิ่มเติม »
นางมารีย์ เดินทางร่วมกับโยเซฟ โดยการขี่ลา ลูกา 2:5 – Mary traveled with Joseph on a donkey, Luke 2:5

ช่วงเวลาที่พระเยซูคริสต์ทรงบังเกิดนั้น ประชาชนได้เดินทางด้วยเท้า ขี่ลา ม้า หรือเกวียน การเดินทางจากนาซาเร็ธไปเบ็ธเลเฮมนั้นใช้เวลาเดินทางประมาณสี่ หรือ หกวัน ผ่านถนนที่ขรุขระ สัตว์ป่า และโจรผู้ร้าย
ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ประชาชนจึงมักจะเดินทางกันเป็นกลุ่ม
ลาเป็นสัตว์ที่คนส่วนใหญ่ใช้ขนส่งสินค้าในการเดินทางสมัยนั้น และปัจจุบันยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในหลายประเทศด้วย คนร่ำรวยเท่านั้นที่มีม้าใช้ หรือ ใช้ในการสงครามเท่านั้น
พระหัตถ์ของพระเจ้าทรงอยู่เหนือทุกสถานการณ์ แม้กระทั่งในเวลาที่โรมันแผ่อำนาจ ทรงใช้การสำรวจสำมะโนครัว เพื่อให้พระเยซูคริสต์ได้บังเกิดในเมืองเบ็ธเลเฮม
พระเยซูคริสต์ทรงเป็นพระมาซีฮา และ องค์พระผู้ช่วยให้รอด พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ทำให้คำพยากรณ์ต่าง ๆ สำเร็จ มีอะไรบ้าง คุณคิดได้บ้างไหม? » อ่านเพิ่มเติม »
กุมารเยซู ทารกแรกเกิด ลูกา 2:6-7 และมัทธิว 1:18-25 – Jesus a newly born Baby, Luke 2:6-7 and Matthew 1:18-25

ในเมืองเต็มด้วยผู้คนมากมาย เพราะโรมออกคำสั่งให้มีการสำรวจสำมะโนครัว และอาจจะมีการฉลองเทศกาลของชาวยิวในเวลาเดียวกันด้วย สถานที่เดียวที่หาได้ สำหรับการประสูติของพระเยซู คือ โรงนา หลังจากที่พระองค์ได้บังเกิด นางมารีย์ได้ใช้ผ้าอ้อมอ่อนนุ่ม ห่อทารกน้อยแล้ววางไว้ในรางหญ้า เสมือนหนึ่งเปลน้อยของพระองค์
พระเยซูคริสต์ ได้ทรงบังเกิด สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน และทรงเป็นขึ้นใหม่ในวันที่สาม เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นพระมาซีฮา พระบุตรของพระเจ้า และพระองค์จะเสด็จกลับมาอีกครั้งในฐานะกษัตริย์ผู้ทรงครอบครองโลก และจักรวาล
ปฐมกาล 3:14-16 ได้กล่าวถึง เรื่องการบังเกิดของพระเยซู และพระธรรมวิวรณ์ ได้กล่าวถึงชัยชนะสุดท้ายของพระองค์ที่มีเหนือซาตาน
พระเยซูได้ทรงบังเกิดในโรงนา
พวกคนเลี้ยงแกะได้เข้าเฝ้าองค์พระกุมาร เมื่อแรกเกิด » อ่านเพิ่มเติม »
คนเลี้ยงแกะเฝ้าฝูงแกะอยู่กลางทุ่ง ลูกา 2:8-12 และ 2:15-20 – Shepherds keeping watch, Luke 2:8-12 and 2:15-20

ปฏิกิริยาระหว่างเหล่าทูตสวรรค์ และพวกคนเลี้ยงแกะ
คนเลี้ยงแกะ เป็นกลุ่มแรกที่ได้เห็นพระเยซูคริสต์
เหตุผลที่คนเลี้ยงแกะเฝ้าฝูงแกะตอนกลางคืน และแกะเหล่านั้นจะใช้ทำอะไร เป็นประเด็นที่น่าสนใจ น่าคิดและน่าพูดถึง
คนเลี้ยงแกะเฝ้าฝูงแกะกลางทุ่ง พวกเขารู้จักชื่อแกะแต่ละตัวของตนเอง และฝูงแกะก็คุ้นเคยกับเสียงของคนเลี้ยงอย่างดี ฝูงแกะเป็นฝูงเล็ก ๆ อาจมี สิบ ถึง ยี่สิบตัวเท่านั้น
นอกจากว่าฝูงแกะเหล่านั้นเป็นของพระวิหาร ซึ่งจะมีขนาดใหญ่กว่า
พวกคนเลี้ยงแกะ ได้ไปเฝ้าพระกุมารเยซู เมื่อแรกเกิด » อ่านเพิ่มเติม »
เหล่าทูตสวรรค์สรรเสริญพระเจ้าเนื่องในโอกาสการประสูติของพระเยซู ลูกา 2:13-14

ในขณะนั้น เหล่าทูตสวรรค์มากมายเริ่มขับขานบทเพลงสรรเสริญพระเจ้า เพื่อเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซู
ทูตสวรรค์องค์หนึ่งได้พูดกับคนเลี้ยงแกะ พระเจ้ามักใช้ทูตสวรรค์เพื่อประกาศเหตุการณ์สำคัญ และบ่อยครั้งที่ทูตสวรรค์ถูกใช้เพื่อปกป้องอิสราเอล
เหล่าทูตสวรรค์นำทางคนเลี้ยงแกะไปหาพระเยซูในคืนวันประสูติของพระองค์ ขณะที่พวกโหราจารย์มาเยี่ยมพระเยซูในอีกสองปีต่อมา
เหล่าทูตสวรรค์นำทางคนเลี้ยงแกะไปหาพระเยซูในคืนวันประสูติของพระองค์ ขณะที่พวกโหราจารย์มาเยี่ยมพระเยซูในอีกสองปีต่อมา
» อ่านเพิ่มเติม »
เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 40 วัน พระองค์ถูกพาไปยังพระวิหาร

เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 40 วัน พระองค์ถูกนำตัวไปยังพระวิหารในเยรูซาเล็มเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวยิว คือการไถ่บาป พิธีกรรมนี้เป็นพิธีบังคับสำหรับบุตรชายคนแรกตามกฎของโมเสส พระมารดาของพระองค์ก็อยู่ที่นั่นเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวยิว คือการชำระล้าง
พระคัมภีร์กล่าวถึงการถวายลูกนกพิราบสองตัวหรือลูกนกพิราบสองตัว ซึ่งอาจบ่งชี้ว่ามารีย์และโยเซฟไม่ได้ร่ำรวยพอที่จะซื้อลูกแกะได้
นอกจากนี้ บุตรชายคนแรกก็ต้องได้รับการไถ่บาปด้วย (ดู กันดารวิถี 18:14-16) ราคาไถ่บาปที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้คือห้าเชเกลของสถานศักดิ์สิทธิ์
พระเยซูคือลูกแกะบูชาและผู้ช่วยให้รอดของโลกทั้งใบ
เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 40 วัน พระองค์ถูกนำตัวไปยังเยรูซาเล็ม ทำไม?
» อ่านเพิ่มเติม »
สิเมโอนอวยพรพระเยซู, ลูกา 2:25-35

สิเมโอนเป็นชายผู้ดำเนินชีวิตอย่างชอบธรรมและมีความเชื่อศรัทธาอย่างแรงกล้า เขามักจะใช้เวลาอยู่ในพระวิหารเพื่อรำพึงภาวนา และเฝ้ารอคอยเหตุการณ์สำคัญที่สุดที่ได้รับการพยากรณ์ไว้ในความเชื่อของชาวยิว นั่นคือการเสด็จมาของพระเมสสิยาห์ โยเซฟและมารีย์ได้พาพระกุมารเยซูมาที่พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อประกอบพิธีไถ่บุตรหัวปีและพิธีชำระมลทินสำหรับมารีย์ผู้เป็นมารดา ตามที่ระบุไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสสซึ่งปรากฏอยู่ในพระคัมภีร์ห้าเล่มแรก สิเมโอนได้พบกับพระกุมารเยซูและอวยพรพระองค์ ซึ่งเป็นการทำให้คำสัญญาที่พระเจ้าประทานแก่สิเมโอนนั้นสำเร็จลง » อ่านเพิ่มเติม »
อันนาผู้เผยพระวจนะ ลูกา 2:36-38

แอนนาได้กล่าวถึงสิ่งที่พระเยซูจะทรงทำในระหว่างที่พระองค์ทรงดำรงชีวิตอยู่บนโลกนี้
แอนนาเป็นหญิงชราผู้ศรัทธาอย่างแรงกล้า เธออาศัยอยู่ในพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม ใช้เวลาในแต่ละวันไปกับการถือศีลอดและอธิษฐาน
เช่นเดียวกับชาวยิวหลายคนในสมัยนั้น แอนนากำลังรอคอยการมาของพระเมสสิยาห์
เธอกล่าวว่า “เด็กคนนี้คือพระเมสสิยาห์ที่ทุกคนรอคอย”
ในภาษาฮีบรู แอนนาหรือฮันนาห์ หมายถึง ความโปรดปรานหรือพระคุณ
แอนนาเป็นหนึ่งในชื่อที่มาจากภาษากรีกและละตินของชื่อฮีบรู ฮันนาห์หรือชานนาห์
» อ่านเพิ่มเติม »
พวกโหราจารย์เดินทางมาจากทิศตะวันออกเพื่อตามหาพระเยซู มัทธิว 2:1-2

พวกโหราจารย์ติดตามดวงดาวเพื่อตามหาพระเยซู พวกโหราจารย์ซึ่งมักถูกเรียกว่าปราชญ์ทั้งสาม เดินทางมาจากทิศตะวันออกเพื่อตามหาพระองค์ หลังจากปรึกษากับกษัตริย์เฮโรดในเยรูซาเล็มแล้ว พวกเขาก็มาถึงเบธเลเฮมหลังจากที่พระเยซูประสูติได้ไม่นาน
พวกโหราจารย์อาจมาจากบริเวณที่เราเรียกว่าอิรักในปัจจุบัน และอาจมีกองกำลังคุ้มกันติดอาวุธจำนวนมากมาด้วย
บางครั้งพวกเขาถูกเรียกว่าปราชญ์ทั้งสามหรือกษัตริย์สามพระองค์จากทิศตะวันออก แต่พระคัมภีร์ไม่ได้เรียกพวกเขาเช่นนั้น และพระคัมภีร์ก็ไม่ได้กล่าวถึงจำนวนของพวกโหราจารย์เหล่านี้ด้วย
» อ่านเพิ่มเติม »
เฮโรดได้รับการเยี่ยมเยียนจากโหราจารย์ มัทธิว 2:3-8

กษัตริย์เฮโรดมหาราชรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากจากพวกโหราจารย์หรือนักปราชญ์ พวกเขาบอกว่าพวกเขามาเพื่อบูชาทารกที่เกิดมาเพื่อเป็นกษัตริย์
กษัตริย์เฮโรดผู้ถูกฆาตกรรมซึ่งเป็นผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นชาวโรมัน เกรงกลัวว่าพระองค์จะถูกแทนที่โดยกษัตริย์องค์อื่น—พระกุมารเยซู ไม่น้อยไปกว่ากัน
แม้ว่าเฮโรดจะปกครองแคว้นยูเดีย แต่ก็ไม่ใช่ชาวยิว ภรรยาคนหนึ่งของเขาเกิดเป็นชาวยิว เขาสามารถอ้างได้ว่าเอซาวเป็นหนึ่งในบรรพบุรุษของเขา
ในภาษากรีก เฮโรด แปลว่า ผู้กล้าหาญ
» อ่านเพิ่มเติม »
พวกโหราจารย์ติดตามดาวไปยังบ้านหลังหนึ่ง, มัทธิว 2:9-10

พวกโหราจารย์ หรือที่รู้จักกันในชื่อปราชญ์ทั้งสาม ได้ติดตามดาวนำทางและมาถึงบ้านของพระเยซู ในเวลานั้นพระองค์มีพระชนมายุประมาณเก้าถึงสิบแปดเดือน พระคัมภีร์กล่าวว่าพวกโหราจารย์พบเด็กที่เรียกว่า "ไพดิออน" (ภาษากรีก) ซึ่งหมายถึงเด็กที่มีอายุมากกว่าทารกแรกเกิดแต่ยังไม่ถึงสองปี
เราไม่ทราบว่าดาวนั้นเป็นดาวตามธรรมชาติหรือเป็นดาวที่พระเจ้าทรงสร้างขึ้นเพื่อการประสูติของพระเยซู
พวกโหราจารย์เป็นชาวต่างชาติกลุ่มแรกที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ที่นมัสการพระเยซูในฐานะพระบุตรของพระเจ้าบนโลกนี้ พวกโหราจารย์อาจมาจากบริเวณที่เราเรียกว่าอิรักในปัจจุบัน ซึ่งอาจเป็นภูมิภาคเดียวกับที่ดาเนียลเคยอาศัยอยู่
» อ่านเพิ่มเติม »
พระเยซูในวัยเด็กขณะอยู่ในบ้าน มัทธิว 2:11-12

พวกโหราจารย์พบพระเยซูในบ้านหลังหนึ่งและถวายของขวัญแก่พระองค์ คือ ทองคำ กำยาน และมดยา พระองค์มีพระชนมายุระหว่างเก้าถึงสิบแปดเดือน หลังจากได้รับคำเตือนในความฝันไม่ให้กลับไปหาเฮโรด พวกโหราจารย์จึงเดินทางกลับประเทศของตนโดยใช้เส้นทางอื่น
บ้านที่พวกโหราจารย์พบพระเยซูนั้น น่าจะอยู่ในนาซาเรธแห่งกาลิลี ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงงานของโยเซฟ หรือในเบธเลเฮม อย่างไรก็ตาม พระคัมภีร์ไม่ได้บอกสถานที่ตั้งที่แน่นอนของบ้านหลังนั้น
หลังจากที่พวกโหราจารย์จากไป โยเซฟก็ฝัน
» อ่านเพิ่มเติม »
โยเซฟพาพระเยซูหนีไปยังอียิปต์ มัทธิว 2:13-15

ทูตสวรรค์มีสารมาบอกโยเซฟว่า “จงไปอียิปต์”
กษัตริย์เฮโรดกำลังตามหาพระเยซูเพื่อจะฆ่าพระองค์ เพราะคิดว่าพระเยซูอาจขึ้นเป็นกษัตริย์แทนตนได้ เพราะเฮโรดไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์ดาวิดและไม่ใช่ชาวยิว
หลังจากพวกโหราจารย์จากไป โยเซฟฝันเห็นทูตสวรรค์บอกให้พามาเรียและพระเยซูไปอียิปต์ พวกเขาจึงออกเดินทางทันทีและไม่กลับมาจนกว่าทูตสวรรค์จะบอกให้กลับมา
ในสมัยนั้นอียิปต์แผ่ขยายไปไกลกว่าฝั่งเหนือของคลองสุเอซ
» อ่านเพิ่มเติม »
กษัตริย์เฮโรดแห่งที่ราบใหญ่ วิธีฆ่าพระเยซู

กษัตริย์เฮโรดมหาราชทรงพิโรธเพราะพวกโหราจารย์ไม่กลับมาพบพระองค์ พระองค์จึงวางแผนฆ่าพระเยซูผู้ทรงประสูติมาเป็นกษัตริย์ของชาวยิว กษัตริย์เฮโรดทรงสั่งให้ฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนที่มีอายุต่ำกว่าสองปีในรัศมี 16 กิโลเมตรหรือ 10 ไมล์รอบเมืองเบธเลเฮม
วุฒิสภาโรมันได้แต่งตั้งเฮโรดซึ่งเป็นชาวเอโดม (อิดูเมีย) ให้เป็นกษัตริย์แห่งยูเดียในปี 37 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์สิ้นพระชนม์ประมาณวันที่ 29 มีนาคม - 4 เมษายน ปี 4 ก่อนคริสต์ศักราช
หมายเหตุ: เป็นที่น่าสังเกตว่าราเชล ภรรยาอันเป็นที่รักของยาโคบ ถูกฝังอยู่ที่เบธเลเฮม ความหมายของชื่อเบธเลเฮมคือ: บ้านแห่งขนมปัง
ตอนนี้โปรดอ่านข้อมูลพื้นฐานโดยคำนึงถึงข้อมูลนี้ด้วย
» อ่านเพิ่มเติม »
การเดินทางกลับจากอียิปต์สู่นาซาเรธ

หลังจากกษัตริย์เฮโรดสิ้นพระชนม์ ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้บอกโยเซฟให้พามาเรียและพระเยซูกลับบ้านเกิดที่แผ่นดินอิสราเอล
ตอนนั้นพระเยซูน่าจะมีพระชนมายุระหว่างสองถึงห้าขวบ
โยเซฟพบว่าอาร์เคลาอุส โอรสองค์หนึ่งของกษัตริย์เฮโรด กำลังปกครองแทนพระองค์ในแคว้นยูเดีย อาร์เคลาอุสเป็นผู้ปกครองที่ไม่ดีนัก และโยเซฟก็หวาดกลัว หลังจากฝันอีกครั้ง โยเซฟจึงกลับไปยังนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี
ดังนั้น คำพยากรณ์ที่กล่าวไว้โดยบรรดาผู้เผยพระวจนะจึงสำเร็จที่ว่า “พระเยซูจะถูกเรียกว่าชาวนาซาเร็ธ” แม้ว่าพระองค์จะประสูติในเบธเลเฮมก็ตาม
» อ่านเพิ่มเติม »
พระเยซูมีพระชนมายุประมาณสิบสองปี

นอกเหนือจากข้อเท็จจริงง่ายๆ ที่ว่าพระเยซูทรงอาศัยอยู่ในนาซาเร็ธกับบิดามารดาแล้ว บันทึกในพระคัมภีร์เกี่ยวกับชีวิตวัยเยาว์ของพระองค์มีเพียงคำบรรยายเกี่ยวกับการเดินทางประจำปีของครอบครัวไปยังกรุงเยรูซาเลมเพื่อร่วมเทศกาลปัสกาประจำปีเท่านั้น
ในการเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเพื่อร่วมเทศกาลปัสกาในปีที่สิบสองของพระเยซู พระองค์ทรงพลัดหลงจากกลุ่มครอบครัวที่กำลังเดินทางกลับบ้านไปยังนาซาเร็ธ พระองค์ทรงอยู่ที่พระวิหารเพื่อสนทนาพระคัมภีร์กับเหล่ารับบีในพระวิหารต่อไป
» อ่านเพิ่มเติม »
ไม้กางเขนยังมาไม่ถึง

จุดประสงค์หลักของการที่พระเยซูเสด็จมาบนโลกนี้ คือการเปิดทางให้เราสามารถเข้าถึงพระเจ้าพระบิดาได้
จุดประสงค์นี้รวมถึงการที่พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน และทรงฟื้นคืนพระชนม์จากความตาย การฟื้นคืนพระชนม์นี้ทำให้เราสามารถเข้าถึงพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาของพระองค์ได้
ในพระธรรมปฐมกาล 3:14-15 พระเจ้าตรัสกับซาตานว่ามันจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ และพระเยซู พระบุตรของพระเจ้า จะทรงเป็นผู้ชนะในสงครามระหว่างซาตานกับพระเจ้าที่มีมนุษยชาติเป็นเดิมพัน
โปรดอ่านพระธรรมกิตติคุณดังต่อไปนี้:
• ลูกา 22:1-24:53
• มัทธิว 26:1-28:20
• มาระโก 11:1-16:20
• ยอห์น 12:1-21:25 » อ่านเพิ่มเติม »